Is het verstandig om een betalingsregeling aan te bieden?

Een regeling kan, maar kost je wel de veertiendagenbrief-strakheid

Een betalingsregeling aanbieden mag altijd, ook nadat de veertiendagenbrief al is verstuurd. Er is geen wettelijke belemmering: artikel 6:96 BW regelt wanneer incassokosten mogen worden gerekend, niet of je een regeling mag treffen. Het is dus een zakelijke afweging, geen juridische. Voordeel: een klant die in delen betaalt, betaalt vaak sneller dan een klant die met een deurwaarder moet onderhandelen. Nadeel: zodra je een regeling toezegt, ligt de klok van de veertiendagenbrief en de aanmaning stil in de praktijk — je hebt immers zelf een nieuw afsprakenkader gemaakt, en dat kan de vraag oproepen of de oorspronkelijke termijn nog geldt als de klant zich niet aan de regeling houdt.

Belangrijk is dat een regeling niets afdoet aan wat er al aan incassokosten is opgebouwd volgens de staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Die kosten zijn verschuldigd zodra de veertiendagenbrief is verstreken zonder betaling; een latere regeling over de hoofdsom betekent niet automatisch dat je die kosten laat vallen. Leg dus vast wat de regeling wel en niet omvat: alleen de hoofdsom, of ook rente en kosten. Dat is ook relevant als je het dossier op een later moment overdraagt aan een incassobureau of deurwaarder — een regeling die stilzwijgend is gemaakt en nergens op papier staat, is voor een derde partij niet te herleiden.

Waarom vastleggen belangrijker is dan het aanbod zelf

Uit artikel 6:96 BW volgt dat kosten en rente al verschuldigd zijn na het verstrijken van de aanmaningstermijn; een betalingsregeling wijzigt die verschuldigdheid niet, tenzij je dat expliciet afspreekt. Houd daarom bij welke afspraak je maakt en wanneer, zodat je bij het bijhouden van je debiteurenoverzicht een compleet beeld hebt van wat er nog openstaat en onder welke voorwaarden.