klant maakt bezwaar tegen de factuur na de veertiendagenbrief wat nu

Een klacht schort de veertiendagentermijn niet automatisch op

Een klacht over de factuur is geen reden om de veertiendagenbrief opnieuw te versturen of de termijn te verlengen. De klok van artikel 6:96 lid 6 BW loopt door zoals gepland, tenzij de klacht raakt aan de kern van de vordering — dus aan het bestaan of de hoogte van de schuld zelf. Is dat het geval, dan is het zakelijk verstandig om de klacht eerst inhoudelijk te beoordelen voordat je een aanmaning of ingebrekestelling stuurt: een aanmaning versturen over een bedrag dat mogelijk niet klopt, zet je positie later niet sterker.

Praktisch betekent dit dat je twee sporen naast elkaar hebt lopen. Het ene spoor is de klacht zelf: is die gegrond, deels gegrond, of kennelijk ongegrond? Het andere spoor is de klok, die op vaste momenten belangrijk wordt — bijvoorbeeld als je alsnog incassokosten in rekening wilt brengen, of het dossier wilt overdragen. Of je ondanks een klacht toch een aanmaning kunt versturen, en wat daarvoor nodig is, staat uitgewerkt op de pagina klant betwist de factuur kan ik toch een aanmaning sturen. Speelt er behalve deze klacht ook nog een andere openstaande factuur bij dezelfde klant, dan is het verstandig die niet automatisch op één hoop te gooien; zie daarvoor mijn klant heeft meerdere facturen open staan, moet ik dat apart behandelen.

Grondslag: artikel 6:96 lid 6 BW en het Besluit vergoeding

De veertiendagenbrief en de daaraan verbonden termijn volgen uit artikel 6:96 lid 6 van Boek 6 van het Burgerlijk Wetboek; de hoogte van de kosten die na afloop van die termijn in rekening gebracht mogen worden, volgt uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten. Geen van beide bronnen koppelt de termijn aan het al dan niet ontvangen van een klacht — de termijn is een vaststaand aantal dagen na verzending van de brief, los van de inhoud van eventuele reacties daarop.