moet ik wettelijke rente noemen in de veertiendagenbrief

Wettelijke rente is geen verplicht onderdeel van de veertiendagenbrief

Nee, dat hoeft niet. Artikel 6:96 BW schrijft voor dat de veertiendagenbrief de schuldenaar waarschuwt dat er incassokosten in rekening worden gebracht als er niet binnen veertien dagen betaald wordt, en welk bedrag dat dan is. Over rente zegt dat artikel niets. De veertiendagenbrief is dus specifiek gekoppeld aan de incassokosten, niet aan de rente.

Bij zakelijke klanten speelt dit onderscheid sowieso minder scherp, want de veertiendagenbrief is wettelijk verplicht voor consumenten — bij een factuur aan een ander bedrijf is er geen wettelijke plicht om die brief te sturen voordat er incassokosten mogen worden gerekend. Dat betekent niet dat rente er niet in mag: je kunt in dezelfde brief prima aankondigen dat er rente gaat lopen of al loopt, en veel ondernemers doen dat ook, gewoon om de klant een volledig beeld te geven. Het is dan aankondiging of informatie, geen wettelijke verplichting zoals bij de incassokosten. Welke rente precies van toepassing is bij een zakelijke relatie, lees je in het overzicht over welke rente mag ik rekenen aan een bedrijf dat niet betaalt.

Waarom incassokosten en rente apart lopen

De reden dat dit apart loopt, is dat incassokosten en rente twee verschillende juridische grondslagen hebben. De incassokosten volgen uit artikel 6:96 BW en de bijbehorende staffel uit het Besluit vergoeding voor buitengerechtelijke incassokosten — daarvoor geldt de eis van eerst waarschuwen. Wettelijke rente is een afzonderlijke vergoeding voor het te laat betalen zelf, en loopt in de regel vanaf het moment dat de factuur opeisbaar is, ongeacht of daarover in een brief is gecommuniceerd. Hoe je dat moment en het rentebedrag precies vaststelt, staat uitgelegd in hoe berekenen wettelijke rente over openstaande factuur. Omdat de twee vergoedingen niet uit dezelfde wettelijke bepaling komen, is er ook geen regel die ze aan dezelfde brief of hetzelfde moment koppelt.